اشاره: آقای محسن رضایی، نامزد دهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری اسلامی ایران، در مناظرات انتخاباتی پیرامون برنامه اقتصادی خود، ایده فدرالیسم اقتصادی را مطرح و بر آن تاکید نمودند.(www.rezaee.ir) در این نوشتار، به نقد این ایده و اثرات مخرب آن در عرصه سیاست خارجی ایران و روابط بین الملل می پردازم.
مقدمه
سیستم های سیاسی مدرن را می توان در مقوله ای تعریف گرایانه ، بر اساس نحوه توزیع قدرت سیاسی به دو نوع تقسیم نمود: متمرکز و غیر متمرکز . در دولت متمرکز، ممکن است اشکال متفا وتی از عدم تمرکز در داخل کشور، نظیر عدم تمرکز اداری و یا خود مختاری محلی و یا مناطق فرهنگی خود مختار بکار گرفته شود، لیکن همه آنها در نهایت بازوهای اداری حکومت مرکزی هستند و این حکومت مرکزی است که در حیطه های مختلف داخلی و خارجی قدرت و ابتکار عمل دارد. بر خلاف سیستم های متمرکز، یک سیستم فدرال بعنوان شکلی از حکومت ها ی غیرمتمرکز، بیان نوعی از نظام سیاسی است که در آن قدرت سیاسی بشکل عمودی، بین حکو مت مرکزی و زیر مجمو عه های آن تقسیم میشود و این زیر مجموعه ها در یک محدوده معین بصورت شراکتی با سایرین، حکومت مرکزی را تشکیل می دهند.
